The Key View my profile

EHW::การบ้าน Traditum Lanio

posted on 04 Jan 2014 14:20 by the-key







การบ้านวิชาแปลงร่าง







เริ่มที่คลาไลล์แล้วกันนะคะ












ต่อไปของคลาเดียร์ค่ะ...วาดไม่ทัน 5555 ส่งฟิคละกันนะ



"การบ้านในครั้งนี้คือ..."

การบ้าน การบ้าน... คำๆนี้สะท้อนไปมาในหัวฉันไม่อยุด เรียกได้ว่าสัญชาตญาณเตือนภัยของสิ่งมีชีวิตก่อนจะมีปัญหาละมั้ง..

"Traditum Lanio!!"

......

....

...

..

.

"อ้าาากกก ทำไม่ได้เฟ้ยยย"นั่นแหล่ะ เสียงของน้องสาวฝาแฝดตะโกนบ่นลั่นหอเก็บนกฮูก ทำให้พวกมันแตกตื่นกันใหญ่ ยังไม่รวมนักเรียนคนอื่นที่หันมามองกันหมดอีก

"ไลล์ ฉันว่าพาเซนต์ออกไปหาที่ทำเงียบๆเธออาจจะมีสมาธิมากกว่านี้นะ"นั่นคือสิ่งที่ฉันพูด แต่ไม่ได้หมายความแค่นั้นหรอก อย่างน้อยถ้าเราไปข้างนอก ฉันก็สามารถฝึกไปพร้อมกันได้ แถมไม่ต้องสนใจใครด้วย

ใช่...จะได้ไม่ต้องเป็นเป้าสายตาเวลาส่งเสียงดัง

"จะเอางั้นเหรอ งั้นไปเอาพาวด์มาฝึกด้วยสิ แล้วสอนฉันด้วยนะ! อา โลกช่างไม่ยุติธรรมจริงๆ ทำไมมีฉันคนเดียวที่ทำไม่ได้เนี่ย"คลาไลล์บ่นอุบระหว่างยกแขนให้สัตว์เลี้ยงของเธอเกาะ อ่านมาแค่นี้พวกคุณรู้รึยังล่ะว่าชื่อของพวกมันมาจากอะไร...

เงิน! นกฮูกหิมะของคลาไลล์ชื่อว่าเซนต์(cent) ส่วนสัตว์เลี้ยงของฉันชื่อว่าพาวด์ (pound:อ่านมาพอนด์ได้แต่ถ้าเขียนงั้นอาจมีคนคิดลึก...ใช่มั้ยล่ะ) นี่เป็นความคิดของพี่ทั้งหมดเลย นอกจากที่ตอนแรกเขาเสนอให้ใช้ดอลล่าร์แทน แต่ในเมื่อเราเป็นคนอังกฤษก็ควรใช้ค่าเงินอังกฤษสิ

ทำไมถึงไม่ใช้สกุลเงินพ่อมดนะหรือ ไม่รู้สิ ฉันบอกแล้วว่าไม่ได้เป็นคนตั้งเสียหน่อย พวกเราเดินตามทางเดินหินเรื่อยๆจนถึงโรงสัตว์เลี้ยง ก่อนจะเปิดประตูเข้าไป แทบจะไม่ต้องมองหาเมื่อสุนัขตัวมโหฬาร์วิ่งมาหาฉันทันที

"ขอโทษนะที่ไม่ค่อยได้มาเล่นด้วยเลย"พูดพร้อมลูบหัวอีกฝ่ายไปด้วย ซึ่งท่าทางพาวด์จะไม่รู้สึกรู้สาอะไรทั้งนั้นแหล่ะ พยายามเอาหัวดันอ้อนฉันจนเกือบล้ม มันนับเป็นความผิดพลาดของฉันที่สอนให้สัตว์เลี้ยงอ้อนฉันบ่อยๆสินะ ตอนปี1 พาวด์ยังเป็นแค่ลูกสุนัขตัวเล็กๆนั่นไม่มีปัญหาอะไรเลย แต่พอเริ่มโตก็ลำบากขึ้น เพราะฉันซื้อพาวด์มาจากร้านด้วยคนขายบอกว่าเป็นพันธุ์ไซบีเรียน ฮัสกี้ และด้วยหน้าตาตอนนั้นฉันก็เชื่อไปเต็มๆ จนเขาเริ่มโตถึงเริ่มรู้นี่แหล่ะ ว่าพันธุ์นั้นไม่มีทางตัวใหญ่ขนาดนี้หรอก!

พวกเราพยายามฉุดกระชากลากถูกันมาจนถึงสวนเงียบๆแห่งหนึ่ง ถึงแม้อากาศจะหนาวแต่เราโตขึ้นมาในอากาศแบบนี้จนชินแล้วล่ะ

ถึงจะชินแล้วก็คงไม่ดีถ้าเราจะนั่งลงบนพื้นหญ้าเปียกๆในอุณหภูมิแบบนี้หรอก คลาไลล์มองหาที่นั่งก่อนจะเจอม้านั่งหินพร้อมโต๊ะที่อยู่ไม่ไกลออกไป เรานั่งลงก่อนฝาแฝดของฉันจะถอนหายใจดังๆ

"ฉันไม่เคยมีหัวด้านนี้เลยสินะเนี่ย"ใช่ สิ่งเดียวกันนี้เกิดขึ้นทุกครั้งที่เราต้องฝึกคาถาหรือแม้แต่ปรุงยา

"หรือจริงๆแล้วฉันสมควรไปเอาดีด้านอื่น เดียร์ ว่าไง"

"อืม ลองตั้งสมาธิดูดีๆสิ"โดยส่วนตัวแล้วฉันคิดว่าคลาไลล์ไม่ได้มีปัญหากับศาสตร์พ่อมดต่างๆหรอก เพียงแค่เธอเป็นคน...เออ กระตือรือร้น ใช่ กระตือรือร้นไปหน่อย ทำให้ตั้งสมาธิจริงจังอยู่กับสิ่งๆหนึ่งนานๆไม่ได้ก็เท่านั้น

"Traditum Lanio!"

ปุ๊ง! เกิดควันลอยขึ้นจากนกฮูกบนโต๊ะ แต่เมื่อควันจางไปสิ่งที่อยู่ตรงนั้นก็คือนกฮูกหิมะ1ตัวเท่านั้นเอง

"เฮ้อ ไม่ได้อีกแล้วอ่ะ"คลาไลล์ที่ลุกอย่างตื่นเต้นตอนมีเสียงหลังร่ายคาถานั่งลงเซ็งๆ

"อย่างน้อยก็มีปฏิกิริยาแล้วนะ"นอกจากนี้ฉันก็ไม่รู้จะปลอบเธออย่างไรเหมือนกัน

"ฮืออออ ฉันอยากเล่นกับสาวน้อยน่ารักอ่ะ ร่างคนของเซนต์ต้องน่ารักมากแน่เลย"เธอโอดครวญเซ็งๆ

"เดียร์เคยลองรึยังอ่ะ"อีกฝ่ายหันมามองฉัน อยากตอบหรอกนะว่าถูกเธอลากไปมาแบบนี้อยู่ตลอดแล้วฉันจะเอาเวลาที่ไหนไปลอง แต่ถ้าพูดออกไปละก็ ไม่จบง่ายๆแน่

"ยัง"

"ลองดิๆ ไหนๆก็พาพาวด์ออกมาแล้ว"นั่นสินะ แต่ว่า...

"ถ้าฉันทำแล้วสำเร็จ ไลล์ก็จะสนใจพาวด์จนไม่มีอารมณ์ฝึกต่อใช่มั้ยล่ะ"ฉันพูดอย่างรู้ทัน คิดว่าอยู่ด้วยกันมาตั้งแต่ก่อนเกิด มีเหรอฉันจะไม่รู้

"เชอะ ดักทางกันอีก"คลาไลล์ทำหน้ามุ่ย แล้วหันไปฝึกกับสัตว์เลี้ยงตัวเองต่อ จริงๆแล้วฉันก็ควรเริ่มบ้างแล้วสินะ ถึงกำหนดส่งการบ้านจะเป็นอีกสักพักก็ตาม

"Traditum Lanio/ Traditum Lanio!!!"พวกเราพูดออกมาพร้อมกันโดยบังเอิญก่อนจะเกิดเสียงระเบิดเล็กๆและกลุ่มควันจากสัตว์ทั้งสองตัว

คลาไลล์มองหน้าหน้านิดหน่อยแล้วหันไปสนใจผลลัพธ์อีกครั้ง

.

.

"นายท่าน~~"เสียงติดแหลมตะโกนออกมาทันทีที่กลุ่มควันจางลงไป

ตรงนั้น มีผู้หญิงอายุราว24-25ปีนั่งอยู่แทนที่ ผมของเธอเป็นสีเทาหม่นเล็กๆ คลาไลล์เบิกตากว้างอย่างมีความหวังก่อนที่มันจะหายไปเมื่อเห็นว่าดวงตาของเธอเป็นสีฟ้า ไม่ใช่สีเหลืองทองแบบนกฮูก

"พาวด์สินะ เฮ้อออ"ถอนหายใจก่อนตาจะกลับมามีประกายปิ๊งๆอีกครั้ง

"สวยจังงงง โตกว่าที่คิดนะเนี่ย!"แฝดของฉันเตรียมพุ่งเข้าไปกอดสัตว์เลี้ยงในร่างมนุษย์อยู่แล้วถ้าไม่ห้ามไว้ซะก่อน

"ไลล์ ถ้าร่ายเปลี่ยนเซนต์ไม่ได้ห้ามแตะตัวพาวด์เด็ดขาด! ระยะ3เมตรก็ห้ามเข้า"อย่าว่าฉันเลยว่าทำไมถึงได้ใจร้ายนัก แต่ถ้าไม่เด็ดขาดละก็คลาไลล์ไม่ยอมแน่ๆ

"อ้าาากกกกก Tradium Lanio"คาดว่าเธอคงจะอารมณ์เสียไม่น้อยเลยล่ะ ตอนนี้ ขนาดร่ายคาถาผิดๆถูกๆ

"Traditum lanioต่างหากล่ะ"

"นั้นแหล่ะๆ Traditum Lanio!!!"

"นายท่านคะ ท่านคลาไลล์เป็นอะไรเหรอคะ นั้น"พาวด์ถามระหว่างเดินมานั่งข้างฉัน แม้แต่อยู่ในร่างมนุษย์แต่ก็ขี้อ้อนอยู่สินะ

"สติแตกน่ะ ทั้งที่ตั้งสมาธิดีๆก็ทำได้แล้วแท้ๆ"ฉันถอนหายใจ ดูเหมือนว่าหลังจากที่ฉันทำสำเร็จในการลองครั้งแรก คลาไลล์ก็ยิ่งรู้สึกกดดันสินะ

"ใจเย็นๆ อย่างเครียดสิไลล์ รวมสมาธิเอาไว้แล้วร่ายออกไป จินตนาการว่าเวทย์ทั้งหมดพุ่งไปที่เซนต์สิ"ฉันให้คำแนะนำเมื่อน้องหันมามองด้วยตาแดงๆ คลาไลล์พยักหน้าเล็กๆแล้วทำตาม

"ท่านคลาไลล์สู้ๆ อย่ายอมแพ้นะ"และก็มีแม่สาวนี่เป็นตัวทำลายสมาธิชั้นเยี่ยม แถมไม่รู้ตัวอีกด้วย

"เงียบก่อน พาวด์"หันไปดุก่อนจะกลับมาดูพัฒนาการของน้องสาวฝาแฝดต่อ ซูดดดด เธอหายใจเข้าลึก ผ่อนออกทีละหน่อยจนหมดพร้อมหลับตาลง

ทันทีที่หายใจออกจนหมดคลาไลล์ก็ลืมตาขึ้นแล้วเริ่มขยับปาก

"Traditum Lanio!"

กลุ่มควันที่ปะทุขึ้นเหมือนทุกๆครั้งแต่บางอย่างกลับต่างออกไป พาวด์ยกยิ้มกว้างก่อนจะหัวเราะเบาๆ

คลาไลล์หันมามองเธองงๆพลาดฉากควันจางอย่างน่าเสียดาย ฉันมองผลแล้วได้แต่ยิ้มขำและหัวเราะออกมา

คลาไลล์คงผิดหวังไม่น้อยเลยล่ะ หึหึ

"เฮ้ย!"นั่นแหล่ะ เคยคาดผิดสะที่ไหนล่ะ

"ครับ นายท่าน ทำไม"เจ้าตัวพูด...ใช่แล้วล่ะ มันไม่ใช่สาวน้อยน่ารักอย่างที่คุณเจ้าของหวังไว้แต่เป็นผู้ชายหน้านิ่งสูงเกือบ180ต่างหาก

"ฉันนึกว่าเซนต์เป็นตัวเมียซะอีก"ฉันย้ำอีกรอบให้คลาไลล์หายช๊อค(?)

"ฉันก็คิดงั้นเหมือนกันล่ะน่าาา อ้ากกก"ว่าแล้วก็ตะโกนต่ออีก เฮ้อ...

"ขอโทษทีนะครับที่เป็นตัวผู้น่ะ"จากหน้านิ่งอยู่แล้วก็ยิ่งกลายเป็นบูดไปเลยแฮะ หึ ด้านคนร่ายเห็นแบบนั้นก็รีบปลอบแบบที่ไม่น่าจะได้ผลทันที

"ไม่น่าๆ แบบนี้ก็หล่อน่า โอ๋~"เห็นได้ชัดเลยว่าหน้าของเซนต์เปลี่ยนจากบูดมาเป็นระอา อืม... เห็นทุกคนยกเว้นคนที่พูดอยู่น่ะนะ

ถือว่าจบได้ด้วยดีรึเปล่า...

"ทำไมนายตัวใหญ่กว่าฉันล่ะ หา"ไม่แล้วล่ะ...โถ่ ความสงบสุขในฝันของฉัน

หึ เสียงพ่นลมออกทางจมูกยิ่งดึงอารมณ์แม่สาวคนพูดขึ้นไปอีก "ตอบมานะ!"โอเค...นี่คงเป็นชาตะกรรมอันน่าสงสารของฉันเอง... ถ้าพูดแบบมักเกิ้ลคงต้องบอกว่าชาติที่แล้วทำบุญมาไม่พอสินะ

"Asdfgghjkl"

"Qrwitncoamfpwmdkihgvt"

....

..

.

"เฮ้ย เดียร์ จะไปไหนอ่ะ"ยังจะมาถามอีกเหรอ

"ไปหาความสงบในชีวิต"

"ห้ะ รอด้วยสิ"ว่าแล้วก็ลากสองสัตว์เลี้ยงในร่างคนมาด้วย ฉันควรจะชินแล้วล่ะนะ...เฮ้อออ

อย่างไรก็อยู่แบบนี้มาตั้ง16ปีแล้วสินะ สงบสุข...คำที่ไม่มีอยู่ในพจนานุกรมชีวิตฉัน

(ถือว่าดี??)





ถถถถถ รู้สึกสกิลแต่งฟิคห่วยลงเยอะมากกก

เรื่องนี่นี้ใช้เวลาแต่งนานสุดๆ OTL

ถ้ารู้สึกคำบรรยายมันเมาๆก็อย่าแปลกใจนะคะ คือ...คนแต่งก็แ_งแต่งไม่ต่อเนื่องกันอีก //พรากกก

ยังไงก็ขอบคุณมากนะคะที่(ทน)อ่านมาถึงตรงนี้


ปล.เราอยากทำการบ้านย้อนหลังแฮะ //หะ ขยันกระทันหันน่ะ หนีความจริงอยู่ ahahah

ปล2.เดี๋ยวจะมาอัพอะไรที่ไม่ใช่คอมมูบ้างนะ พูดมาตั้งแต่เอนทรี่ก่อน ก็ยังไม่ได้อัพสะที คึคึคึ

Comment

Comment:

Tweet

ตรวจการบ้านเรียบร้อยแล้วค่ะ
รับไป 4 คะแนนค่า

#1 By Exteen Hogwarts on 2014-01-13 23:11